کوشک

ماه و خورشید و فلک در کارند   تا تو نانی به کف آری و باقی ماجرا را هم همه می دانند.جشنواره ی موسیقی امسال هم تمام شد و نمی دانم چرا هیچ جا خبری از برگزیدگان جشنواره نیست؟ من شب اختتامیه نماندم که بینم ماجرا به کجا می رسه اما در برنامه ای که شبکه دو سیما پخش کرد دیدم که یک عکاس که در دوران کاری خود چندتائی عکس از برنامه های موسیقی گرفته همراه با آقای پورتراب و رامین صدیقی برگزیدگان جشنواره بودند. امسال به نظرم یک تفاوت بزرگ جشنواره با هر سال این بود که در جشنواره ی امسال شاهد حضور  DJ  های نام آوری همخچون شاهین فرهت و لوریس چکناواریان بودیم. واقعا که وقاحت هم حدی دارد. مگر می شود این همه وقاحت و ....... را تحمل کرد؟ دیگه چیزی نمی گم.

من که این روزها حال و حوصله ی درست و حسابی ندارم و تازه داشتم از شر این ویروس فلان فلان شده خلاص می شدم ٬ دوباره ٬بی خود و بی جهت٬ ویروسی شدم و عجالتا که دخلم آمده است.

امروز بعد از ۲ یا ۳ هفته رفتم سر ارکستر. برنامه ی تمرین سمفونی شماره ۱۱شاهین فرهت بود. دوستان شنیدن این سمفونی را از دست ندهید. بشتابید برای شنیدن این سمفونی که شاهکاری بی بدیل است در آسمان هنر موسیقی ایران. البته نه فقط این کار باقی آثاری که اجرا می شوند هم همین کیفیت را دارند ٬ البته بجز کنسرتو کمانجه ی و شهیدان خدائی برادران کامکار. من نمدانم چرا این اثر را همان ارکستر فیلارمونیک کی یف که ظاهرا در ایران است اجرا نمی کند. خلاصه که از دست ندهید این اجرا را.

این روزها بیشتر به این فکر می کنم که اگر بر پیش - فرض هایمان اصرار نداشته باشیم زندگی راحت تر خواهد شد.