می خواستم از رسيتال پيانوی خانم کريستينا بِرَندِن بنويسم ، اما اين شعر رضا مقصدی نازنين را ديدم و به نظرم رسيد شعر راکه نسبت مستقيمی با موسيقی دارد،ابتدا بنويسم . این بهتر است.
سبزینه های جنگل
باور نمی کنند
باران مهربان نگاهت را
بر برگ برگ من.
من تازه می شوم
چون آب در روایت یک چشمه، یک طلوع
آن نسترن که بوی ترا دارد
می داند
وقتی نگاه تو می بارد
من تازه می شوم.
وقتی تو نیستی
وقتی
باران مهربان نگاهت نیست
تنها صدای توست که می بارد
اینجا
بر دلم.
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت 1385ساعت 20:24 توسط ساکن کوشک
|